2026 Pritzker: Smiljan Radić Clarke ve mekânın duygusu

2026 Pritzker Mimarlık Ödülü, Şilili mimar Smiljan Radić Clarke adına açıklandı. Bu seçim üzerinden malzeme, sığınma ve mekânsal deneyim üzerine düşünüyoruz.

Ödülün işaret ettiği yaklaşım

Pritzker jürisi, Radić Clarke değerlendirmesinde malzeme deneyi, kültürel hafıza ve kırılganlık kavramlarına dikkat çekiyor. Bizim bu seçimden çıkardığımız soru şu: Bir yapının değerini, görüntüsünün yanında içinde geçirilen zaman üzerinden de nasıl okuyabiliriz?

Bir pavyonun düşündürdükleri

Londra'daki 2014 Serpentine Pavyonu, iri taşlar üzerine yerleşen yarı saydam fiberglas kabuğuyla bu tartışma için somut bir örnek. Hafif görünen bir yüzey ile ağır taşıyıcıların birlikteliğini, malzemeler arasında kurulabilecek farklı ilişkiler üzerine düşünmek için bir başlangıç olarak okuyoruz.

Gündelik mekâna dönersek

Bizim açımızdan bu tartışmanın karşılığı bir biçimi tekrar etmek değil; odanın nasıl hissedildiğine daha dikkatli bakmak. Bir duvarın ışığı karşılayışı, oturma köşesinin korunaklılığı veya girişteki kısa duraklama, küçük ölçekte de tasarımın konusu olabilir. Bunlar ödül jürisinin görüşünden hareketle geliştirdiğimiz kendi yorumlarımız.

Görmekten deneyimlemeye

Bir yapıyı tek bir fotoğrafa indirgemeden okumak; planına, kesitine ve kullanıcının hareketine de bakmayı gerektirir. Bu yılın ödülü, mimarlık gündemini takip ederken sorulabilecek verimli bir soru bırakıyor: Bu mekânın içinde olmak nasıl bir deneyim olurdu?

Tüm yazılar ↗